Пред точно 53 години на улиците во градот, на игранките , на матинињата, на матурските вечери, се појавија неколку млади момчиња со долги коси, во кошули со карнери во најразлични бои, со екстравагантни чизми и тесни панталони кои еден час ги облекуваа, три часа ги соблекуваа.

Повозрасните граѓани на Кочани погодуваат за кого се работи, се работи за ВИС „Тенеси“ (Вокален Инструментален Состав).

Во разговорите што ги имавме во последно време ја разбудивме едноставно нивната историја. Како основачи на оваа група се споменуваат имињата на Благој Михаилов – Гое – бас гитара, Драгољуб Манев – Муцулига – вокал и ритам гитара, Спаско Арсов – Спасе – соло гитара и Трендафил Христов – Трендо – тапани.

„Кум на групата беше тапанарот Трендо. Имено додека како средношколец бил на екскурзија низ Југославија во програмата имале и патување со брод по Јадранското Море. Токму на бродот ја запознал американката Тенеси со која станале добри пријатели. Кога се собравме и сакавме да и дадеме име на групата, Трендо рече Тенеси, рече и бидна Тенеси ни раскажа Гоето еден од творците на групата.

 

Вежбаа во една стара летна кујна од куќата на баба Стојка, мајката на Спасе. На место на денешниот пазар на кој се излегува од кракот на улицата „Раде Кратовче“ спроти „Лекарските згради“, имаше една мала врата направена од летви низ која се влегуваше во дворот со калдрма. На средината помпа за вода и израсната слива, одозгора убава лозница а десно дуња. Кога ќе влезеше човек во просторијата каде секојдневно свиреа (вежбаа) на една страна на ѕидот постери од „Битлси“ извадени од весникот „Чик“, одоздола дрвен под а во воздухот прекрасно се слушаа прекрасни ноти.

Во овој состав групата не издржа долго време, бидејќи во времето во кое се живееше тие беа сметани за екстремни личности чија појава младите многу ја прифатија, но не и T-6постарите и тогашниот систем, па некои по наговор на домашните мораше да ја напуштат групата. Една година подоцна тапанар на групата стана Илјами Мехмедов кој заедно со Лазар Јанев – Лало и дадоа нов шмек на групата и станаа група која беше почитувана во целата република.

„Свиревме музички нумери најмногу од „Битлси“ и „Ролинг Стонси“, од домашните групи најмногу беше застапена „ЈУ група“, а на репертоарот имавме песни и од познати Југословенски пејачи кои беа доста познати на просторот не само на државата, туку и пошироко. Првиот концерт го имавме во Пехчево и Берово кон крајот на 1965 година. Салите беа полни, младите ја прифатија нашата музика и станавме за кратко време многу популарни. Свиревме за дочеци на Нова година, на матурски вечери, на игранки, на матиниња каде дамите канеа, едноставно свиревме секаде каде што бевме поканети“ се сеќавањата на Лало.

Илјами се надоврзува на сеќавањата: „Нашите долги коси и нашата гардероба не можеше а да не биде забележана, летото 1967 година бевме ангажирани да свириме во феријалното летувалиште „Горан Савињ“ во Макарска. До Сплит отидовме со воз а кога чекавме автобус за Макарска ни пријдоа неколку млади момчиња и девојчиња и не прашуваа дали знаеме Англиски или Француски. Кога ги запрашав дали знаат Турски тие се зачудија дека сме од Турција. Но кога им објаснивме дека сме од Македонија и дека сме музичка група сите слатко се изнасмеавме“.

Од 1968 година групата почна да се менува бидејќи некои заминуваа во ЈНА а некои на факултет.

T-18

Групата свиреше се до крајот на 1969 година. По пауза од две години (1971) на иницијатива на Илјами Мехмедов групата повторно се собра. Илјами Мехмедов , Лазар Јанев – Лало. Благој Михаилов – Гое, Драгољуб Манев –  Муцулига и Мане Колев беа составот кој повторно ја креваше музичката публика на нозе. Каде и да отидеа да свират беа секогаш дочекувани од голем број на млади кои ја сакаа и почитуваа нивната музика.

За одбележување се и настапите во групата со Вангел Карангелов – Р’ти, Слободан Крстев – Ќекец, Јордан Атанасов, Олгица Андонова, и други кои во однос на овие мошне кратко се задржаа во групата.

Денес сите се пензионери. За жал кумот на групата Трендо не е помеѓу нив но спомените на сите овие млади момчиња засекогаш остануваат во сеќавањата на Кочанчани, на оние кои ја сакаа и слушаа нивната музика, музиката на Кочанските музички шмекери.

С. Ивановски

T-22

T-27

T-21

Тенеси 2

тенеси 3

Секое преземње на фотографии и копирање на текстовите без согласност на комарец повлекува фактурирање на име „Авторски права“.

Коментари